Blowin’ in the wind

Blowin’ in the wind

Hoe gaat dat? Weken voor D-day maak je een afspraak. In dit geval was D-day het karperen met drijvend aas. Wat blijkt? Op D-day is het koud en regenachtig. En het waait. Het waait hard. Het zijn kansloze omstandigheden voor het vissen met met drijvend aas op karper. Toch?

Songwriter en woordtovenaar Bob Dylan schreef het lang geleden al. De wind bepaalt niet het succes van de visser. Het is de visser zelf.

 

How many waters must a man walk down
Before you can call him a carp catcher?
How many seas must a biscuit sail
Before the carp bites the dust?
Yes, how many times must the white bread fly
Before they’re forever famed?
The answer my friend is blowin’ in the wind
The answer is blowin’ in the wind.

 

Veel te vroeg stap ik in de auto. Hoewel het lente is voelt het meer als herfst. Het is kil en nat. Herfst in de lente. Harde wind. En wij gaan drijvend op karper vissen. Ik weet dat Niels en Ruben wachten aan het eind van deze autorit. Plots krijg ik zin om flink het gas in te trappen. Niet alleen is het altijd top met de mannen. Ze beloven me ook nog eens een wormstekelige manier van karperen die me zal bevallen. Penvissen? Niet mijn ding.

 

Penvissen, maar dan anders

Nielsie drukt me een hengel in de hand. Dun lijntje, klein floatertje, haakje. That’s it. Geen lood. En o ja. Een worm aan de haak. Achterdochtig kijk ik naar de heren: “Weet je zeker dat er geen snotties zitten?” Ik denk terug aan een poets die ik Nelis heb gebakken een jaar of zo terug. Ik kijk eens naar het onnozele slootje en bedenk me dat als er een snottie zwemt ik het zal herkennen.

Van de heren mag ik de eerste poging doen in dat ukkieslootje. Na een meter of 50 zie ik een golf over het water gaan. Ik sluip er naar toe en zie een karper scharrelen. Zoeffffff….. Kolkkkkk…. Dat ging niet goed… Met een zure smile kijk ik om naar de mannen! Die smilen terug. Sarcastisch.

Ruben, komt even dichterbij. Hij geeft wat tips. “Als je denkt dat je sluipt, dan moet je nog zachter en langzamer lopen.” En ja ja. Ruben vertelt dat ik wat minder moet kwekken, maar dat hoor ik vaker van mede-vissers.

Ik vertoon tegennatuurlijk gedrag. 10 meter verder spot ik een tweede karper en ik kan het opbrengen mijn kwek te houden. Alsof ik tussen een overschot aan paaseieren loop sluip ik richting de vis. Blijkbaar was het voorzichtig genoeg want de karper scharrelt rustig door. Ik krijg het voor elkaar het wormpje 50cm voor de kop van de vis te deponeren. Wat er dan gebeurt is net zo spannend als drijvend op die beesten vissen:

De karper zwemt rustig verder, maar plots houdt ze in. (Rubens comment later: “He! Ik ruik wat!”.)

Vervolgens schokt het dobbertje. (Ik hoor Ruben achter me: Jaja!)

Dan loopt de dobber weg. (Nielsie: “Dit wordt hangen!)

Harkkkk! (Ruben en Niels: Luid gebrul en gelach!)

De karper doet zijn best de haak te lossen maar het materiaal is de vis te machtig. Even later mag ik met de vis op de foto. Het was genieten met een grote G!

Mijn eerste wormfriemelaarskarper

 

Nummer twee laat niet lang op zich wachten

De endorfine wordt van me afgeschud en ik krijg weer wat meer oog voor detail. De wind brult nog steeds enorm hard, maar de heren hebben duidelijk een slimme stek uitgekozen. De omgeving is geheel ingesloten tussen de bomen. Alleen een sterk onderdrukt windje weet het water af en toe te beroeren. Al snel schiet Ruben in de sluipstand en een vergelijkbaar scenario speelt zich af. Het verschil is dat andere mensen juichen en brullen.

Ook Ruben friemelt een karper uit dat slootje met een worm

 

Aftermath – part 1

Wat een start en dat bij deze zware omstandigheden. Ik had veel gedacht, maar zeker niet dit. Het schept nieuwe verwachtingen. Wie weet halen we de dubbele cijfers wel. Maar zoals altijd met vissen gaat het anders dan gedroomd en dat is maar goed ook. Met Niels op kop zoeken we naar een volgende karper. Het blijkt tevergeefs. We kunnen geen enkele karper meer ontdekken, wat betekent dat Niels het vandaag moet doen zonder wormfriemelkarper.

 

Redmire

We laten het wormfriemelen voor wat het is en schakelen over naar oppervlakte vissen. De mannen nemen me mee naar een poel in een ongekende omgeving. Overal zijn sporen van wild te zien. Ik zie uitwerpselen van vossen, bomen met knaagsporen van, zoals Ruben dat zegt, Bambi. En tot slot zien we sporen van de aanwezigheid van een bever. Idylle. Redmire pool is er niets bij.

 

Jane Doe

Ondamks het koude weer en de gure wind zien we wat activiteit aan het oppervlak in het midden van de poel. We observeren de wind en voeren hier en daar. Gelukkig zijn de wilde eenden vertrokken zodra we ons hoofd om de hoek van de eerste boom staken. Van die beesten zullen we geen last hebben verder. We lopen naar een tweede poel. Qua omgeving ziet deze er het zelfde uit, echter is de kleur van het water duidelijk anders: Geel water. Ik kan me amper voorstellen dat in dit vies uitziende water vis huist. Maar dan hoor ik Ruben verbaasd roepen. Hij wijst en nu zien wij ook de reden van zijn verbazing. We zien een ongekend grote schim door het water gaan. We weten niet wat we zien. Ik weet niet wat ik zie! Nooit heb ik zo’n grote karper gespot. Is het wel een karper? Wij twijfelen duidelijk over de aard van het beestje. Of beestje? Zeg maar gerust monster. De vis is ongeloofwaardig groot. Stiekem heb ik de anoniem gebleven vis een naam gegeven: Jane Doe.

De rest van de ochtend zien we deze schim regelmatig rustig rondschuiven. Ruben maakt de vis zijn target voor dit jaar en Niels sluit zich bij Ruben aan. Ik ben echt benieuwd of het de mannen gaat lukken.

 

Onverwacht snel succes

Ook in deze plas wordt gevoerd nadat de wind bestudeerd is. Daarna is het wachten tot er vissen aan de paasbrunch beginnen. Ondanks de kou en de gure wind zien we vrij snel de eerste slurpjes. We willen natuurlijk als jonge honden ons op die vis storten, maar uit ervaring weten we dat we moeten wachten. Ons fanatisme moet eerst een beetje geëvenaard worden door die karpers. Uiteindelijk zien we steeds meer karpers aan het oppervlak verschijnen, waarbij vreemd genoeg het gedrag per poel redelijk verschilt. In de poel met vies water ontstaat een echte frenzy terwijl in de andere poel de karpers individueel azen. In deze poel zijn de vissen veel voorzichtiger. Ze nemen wat hapjes om vervolgens zich even te laten zakken.

De karpers zijn duidelijk geen mensen gewend, want we verjagen een paar van de vissen. Blijkbaar is het nodig om weer rond te sluipen alsof we ons tussen een overvloed aan paaseieren bevinden. Ik krijg de kans een karper aan te werpen. Wel blijf ik de volle 3 meter 70 van mijn hengel uit de kant. Mijn broodvlok vliegt ver over de vis heen en landt veilig in het water. Op de momenten dat de karper zakt draai ik de korst naar de azende vis. Dit herhaal ik net zo lang tot ik vind dat de korst goed ligt. Vrij snel ontdekt de karper de korst. Wat dan gebeurt is schokkend spannend. De karper tikt de korst aan, maar laat zich zakken. 2 minuten lang laat ze zich niet zien alsof ze over dat vreemde voorwerp aan het nadenken is. Maar dan komt ze recht onder de korst weer boven, waarna ze zonder aarzelen de korst tussen de lippen pakt. Zo houdt ze de korst even vast, maar na een seconde laat ze weer los. Wederom laat de karper zich zakken.

Ondertussen mist Niels een karper. Ook hij heeft blijkbaar last van achterdocht. Sneller dan de eerste keer duikt ‘mijn’ karper onder de korst op. Ze pakt weer de korst tussen de lippen. En zo blijft ze zeker 30 seconde in het water staan. Duidelijk zie ik de korst half buiten de bek steken. Flop… De korst vliegt plotseling de bek in van de karper. Ik bedenk me geen seconde en hark aan. Zoals altijd volgt een explosie in het oppervlak. Even later mag ik met de vis op de foto.

Ook drijvend snel succes

 

 

Lopende band

Niet zodra ik mijn vis heb teruggezet zien Ruben en ik Niels in de paaseier-pas schieten. Zijn korst wordt na wat gesluip vakkundig te water gelaten in de buurt van een karper. De vis blijft gewoon doorazen. Waar mijn karper vol achterdocht de vreemde korst onderzocht, daar toont deze vis geen enkele terughoudendheid. De korst vliegt naar binnen en even later mag Niels flink aan de bak. De vis heeft niet bepaald zin om met hem op de foto te gaan. Ik neem het de vis niet kwalijk. Uiteindelijk dwingt de visser geholpen door zijn gear er voor dat de vis toch op de foto gaat met hem.

Wat een knokker was dit

 

Plots gaat het snel

Hoewel mijn gevangen vis brood niet gewend was, ze moest duidelijk onderzoeken waar brood naar smaakt, ging het plots behoorlijk los. Meerdere vissen werden tijdelijk uit het water gehaald.

Het gaat snel met de vangsten

 

Ze hebben er echt zin in

 

Allemaal vissen met maagdelijke bekken

 

De laatste uit de poeltjes

 

Aftermath – part 2

Alle twee de poeltjes geven een aantal pareltjes prijs en zo nu en dan laat Jane Doe zich schimmig zien, echter heeft de grote onbekende geen interesse in het voer. Het wakkert de discussie over haar ware aard nogmaals aan. We zullen die pas leren kennen mocht ze een keer gevangen worden.

De wind is gedraaid ondertussen en waait veel harder over de poeltjes. Of dit de reden is dat plots alle karpers verdwenen zijn weten we niet, maar weg zijn ze in ieder geval. Na een goede anderhalf uur zonder actie besluiten we de handoek te werpen en een derde water te gaan verkennen.

 

Vangstgarantie

Volgens Niels en Ruben vang je op het volgende water altijd wat, hoewel Niels vertelde dat hij één keer hier heeft geblankt (of ik moet hem verkeerd begrepen hebben). We zullen maar zeggen dat hij bot heeft gevangen die keer.

Het blijkt een gevarieerd water met bochten, brede stukken, smalle stukken, maar alles is redelijk ondiep. Helaas zijn er amper luwtes te vinden. De wind blaas alle kanten op, behalve de goede.

Volgens Niels en Ruben zitten hier spiegeltjes, maar de meerderheid van de vissen zijn schubkarpers. Natuurlijk ben ik zo stom te roepen dat ik een spiegel wil vangen. Ik heb het geweten. Ik vrees dat de mannen me er het hele jaar aan zullen blijven herinneren. Het moge duidelijk zijn spiegeltjes heb ik niet gevangen.

We lopen langs het water met lange nekken van het spotten. Plots schiet Niels naar de kant en kwakt zijn korst in het water. Hij heeft karpers gespot en begint te vissen zonder te voeren. Het zal toch niet? Wel dus. Zijn korst verdwijnt onderwater uit het zicht. Dit heeft tot gevolg dat Niels niet kan zien of de korst daadwerkelijk naar binnen is gewerkt. Niels gokt en mist. De karper schrikt zich een hoedje.

Als ik had gedacht dat de stek verstoord zou zijn, dan had ik het niet minder mis kunnen hebben. Een aantal van die beesten blijven gewoon rondscharrelen. Ruben weet er wel raad mee. Ook hij deponeert zijn broodkorst in de buurt van de vissen. Ruben harkt even later aan en haakt een vis die zonder morren de korst naar binnen werkte. Gezien de hoeveelheid takken hier is het blokken geblazen. Ruben weet de vis netjes buiten de takken te houden en even later glijdt ze het net in. Een spiegel!

Eerste spiegel van de dag

 

De brugstek – Deel 1

We komen bij een mooi stukje water. Het voer is snel geplaats, echter staat er veel winddrift hier. Het zorgt er voor dat het voer snel wordt verplaatst. Een deel komt aan de verkant terecht waar we niet bij kunnen, echter gaat het grootste deel een brugje onderdoor. We besluiten verderop over struiken heen ook wat voer te gooien. De wind zal zorgen dat het langs ons drijft.

Vrij snel gaan de eerst vissen azen. Eén doet dat bij het bruggetje. Ik laat mijn korst zo de bek in zakken vanaf het bruggetje. Slecht…

 

De korst in de bek gelegd

 

Het overkantje

Steeds meer karpers vinden ons voer. Vooral aan de overkant zijn veel azende vissen. Het is Ruben die onderhands tussen stuiken en bomen door de overkant haalt. 1, 2, 3, beng. Ruben en ik brullen van plezier.

In rap tempo

 

Er ontstaat oorlog om het voer, waardoor we aan deze stek een aantal vissen weten te onttrekken.

Next

 

De volgend

 

Het verwaaide voer achterna

Op de stek zijn alleen nog vissen actief pal aan de overkant onder de bomen. Zoals gezegd is een gedeelte van het voer daar terecht gekomen. Het merendeel van het voer is onder het bruggetje door uit zicht verdwenen. Niels is op onderzoek uitgegaan en komt met het nieuws dat verderop een nieuwe feeding frenzy is begonnen.

Ruben profiteert als eerst.

De eerste van de nieuwe stek

 

Blokken met die handel

Het meeste voer is onder en tussen bomen en takken terecht gekomen. Wat zich daar afspeelt is maar moeilijk te beschrijven. De karpers rollen over elkaar heen om bij het voor te komen. Lastig. Ruben en ik krijgen de ene na de andere super vette aanbeet. Echter vangen we geen enkele vis. Door het harde blokken dat nodig is om de vissen uit de takken te houden lossen ze allemaal de haak.

Niels ziet het aan en denkt er het zijne van. Hij gaat een meter of 20 verderop staan. Eén aanbeet krijgt hij. En die zit. De vis verzet zich behoorlijk. Als ik de vis schep zie ik dat het een spiegel is.

Prachtig visje

 

Te makkelijk

Vanmorgen hadden we het niet kunnen vermoeden maar het gaat te gemakkelijk. De vette aanbeten en de vangsten blijven komen.

Al weer lopendebandwerk

 

Het gaat maar door

 

De laatste voor Ruben moet stoppen

 

Aftermath – part 3

Hoe laat is het? Kwart over twee? 18 karpers op de kant. We beginnen over de mooie omgeving van die poeltjes van vanmorgen. Ruben zou er graag naar terug gaan. Waarom niet?  Wie weet laat Jane Doe zich zien. Lang twijfelen we niet. Het blijkt dat de wind nog veel harder over de twee poeltjes waait.

We voeren weer wat en we wachten. Ruben tovert een paar biertjes uit zijn tas en we nemen het er van. We hebben toch niets beters te doen. De karpers hebben er hier duidelijk geen zijn meer in. Heel af en toe zien we een karper een nibbeltje nemen. Een paar uur later hebben we wel genoten, maar niet gevangen. Daarbij is het tijd voor Ruben om te stoppen. Hij geeft Niels en mij nog wel een opdracht mee: Vang er nog twee bij.

 

De brugstek – Deel 2

Opdracht geaccepteerd. Niels en ik gaan terug naar de brugstek. Binnen een paar minuten vang ik de eerste en even later is het Niels die onder het bruggetje een korst in de bek van een karper legt. Opdracht uitgevoerd.

De eerste van de twee

 

Opdracht uitgevoerd

 

Na de laatste vis ruimen we direct op. Het is mooi geweest. Als we over het bruggetje lopen zien we een enorme vreetorgie rond de brug. Niels en ik kijken elkaar aan. We denken volgens mij het zelfde. Als we hadden gewild hadden we met een hele avond voor ons er nog een aantal vissen bij gevangen…. Karper diem – Ik pluk de karper.

Blowin’ in the wind
5 (100%) 1 stemmen

Comments

reacties

Een reactie

  1. BAS!

    Mooi verhaal en weer een top thema! De biertjes waren heerlijk en de kebabschotel ook! Boven verwachting goed gegaan de dag. Zit er weer helemaal in als ik het terug lees.

    Karper diem!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *