De deltafactor – alternatief in de gesloten tijd

Welk alternatief is er voor roofvissen in de gesloten tijd? Bas en Jouke laten je meelezen in de delta factor.

Penvissen

Jouke zit een kleine 4 meter van de oever vandaan in zijn stoel. Het is bar koud. Helemaal niet het weer dat men had beloofd, maar druk maken over iets dergelijks heeft absoluut geen zin. Daarom zit Jouke hier. Zijn hengel komt niet eens voorbij de oeverrand, maar deze is dusdanig neergezet dat de lijn in een bocht naar zijn dobber loopt. Slimme man. Het stroomt erg hard en zo heeft de stroming minder grip op de lijn. Ook is de kans veel kleiner dat er vuil tegen de lijn drijft. Je moet het maar bedenken.

Ik sta achter Jouke. Ik vertel hem dat ik verderop even ga kijken.  Voor ik het woord bij de daad kan voegen zie ik een lange schim op de voerstek van Jouke verschijnen. Het water is ondiep hier. Hooguit 50 cm. Zelfs hier ruim 4 meter van de oever zie ik de schim zich bewegen, even halt houden, weer bewegen.

“Ik zie er 1 op je stek, Jouke!” (Later vertelde Jouke dat hij de vis niet kon zien). Ondertussen schuift de vis verder richting dobber. Nog steeds houdt ze af en toe stil, maar telkens schuift ze wat verder. Zo zwemt de vis onder Joukes dobbertje door. “Dit wordt een lijnzwemmer of het wordt beet”, denk ik. Of wie weet heb ik dat ook gezegd, maar dat kan ik me niet meer herinneren.

Inderdaad komt de dobber in beweging tegen de stroming in. Ze gaat onder, alsof de graskarper een trekhaak heeft en de dobber zichzelf heeft aangekoppeld. Jouke slaat aan. Dit resulteert in een enorme kolk waarbij de vis zelfs een gedeelte boven water komt. In 1 klap is de sloot troebel geslagen. Ik hoop op een ferme dril. Iedereen die regelmatig graskarper vangt weet hoe vaak ze van die korte sprints door de slip kunnen maken. Echter is hier geen sprake van. Jouke leidt de vis naar zijn net en binnen 15 seconden ligt de vis in het net. “Grass carp whisperer!!!” Bammmmm. De gedachte schiet in mijn hoofd als een donderslag.

Graskarper als alternatief voor roofvissen in de gesloten tijd
Ongelofelijk hoe snel deze in het net lag!

Wat een geweldig gezicht was het om deze vis zo over het voer te zien schuiven, de dobber meenemend en het water te laten exploderen. Als dat penvissen altijd zo gaat dan zou ik het de mijne maken! Helaas gaat het niet altijd zo en 99 van de honderd keren zie je als start van de aanbeet het in beweging komen van de dobber. Daarbij houd ik het niet vol. Te veel onrust in mijn lijf om tot het moment te wachten tot de dobber in beweging komt.

De delta factor

Wij zijn passievolle gesloten seizoenvissers. Jouke op zijn manier, via het pennetje. Ik op mijn manier, drijvend. Wat dat betreft heb ik vandaag geen kans gehad door de harde stroming. Het is dan niet te doen. Daarom is het geen verrassing dat juist Jouke deze vis heeft en niet ik. Het is wel leerzaam voor me. De volgende keer heb ik voor de zekerheid een penhengeltje bij me. Stel je voor dat het weer zo hard stroomt.

Maar als het even kan dan kies ik voor het drijvend vissen en daarbij bestaat er niets mooier dan een graskarper dat net die snavelbek door het oppervlak steekt om iets eetbaars te pakken. Er ontstaat dan een zwarte driehoek. Zelf noem ik dat stiekem de delta factor. Hoe dat komt is lastig uit te leggen, maar ik ga het toch proberen. Ik stam uit de tijd van de bevers. Niet van het soort dat tegenwoordig weer rondzwemt in Nederland. Die bedoel ik niet. Dat type bever kwam in mijn jonge jaren niet voor. Net zo goed als dat de soort waar ik het over heb, de soort waar er toen miljoenen van zich verscholen en zich af en toe tonend aan de gelukkige, nu niet meer voorkomt.

Tsjah. Wat moet ik zeggen. Mijn gedachtes waren vol van die bevers toen ter tijd. De mensen die in de zelfde tijd opgegroeid en volwassen geworden zijn, weten al lang waar ik het over heb. Toonde zo’n bever zich dan werd een driehoek zichtbaar, meestal een donkere driehoek. Een factor waar ik rekening mee hield en waar ik altijd mee bezig was het doel te bereiken. Werd de driehoek getoond dan volgden prettige momenten. Die driehoek leidde namelijk naar een mooie schat. Ik heb het natuurlijk over… eh… je weet wel. Tegenwoordig zou indien er iets getoond wordt het zichtbare daadwerkelijk onthullend zijn…

Laat ik een schrijver quoten, om duidelijk te maken wat ik bedoel.  Van deze schrijver heb ik ooit een boek gelezen. Tsjah…. Vrouwen was 1 van de thema’s in het boek. Dat weet ik nog… Plus dat ik nog de strekking weet van onderstaande quote. Quote uit The Delta Factor van Mickey Spillane:

“There was something in her expression I couldn’t quite read. “Delta,” she repeated, “the phallic symbol for a woman; this triangle. The personal little geometric design that identifies the female from the male. The eternal triangle.” She looked at me long and hard. “You and your damn broads.”

Zoals gezegd. Zelf noem ik de door het oppervlak stekende donkere driehoek stiekem de delta factor. Het leidt tot plezier.

De fluisteraar slaat wederom toe

Een paar dagen later waren Jouke en ik er weer. Ik ging op zoek naar de delta factor. Dat doe ik altijd door op een aantal strategische plekken wat voer te plaatsen. Ondertussen kon Jouke zich op een, al weer, strategische plek installeren alwaar Jouke strategisch een plek uitkoos om zijn met aas behaakte lijntje in te gooien.

Tijdens het voeren werd ik me gewaar van een fluitje. Jouke zocht aandacht bij me. Ik keek om en zag hem met een kromme hengel staan. Hij had er al een graskarper aan. Deze wist hij niet het net in te fluisteren. De vis maakte meerdere runs door de slip. Het was genieten.

De keuze van de stek leverde deze snelle vangst op. Graskarper als alternatief voor roofvissen in de gesloten tijd
De keuze van de stek leverde deze snelle vangst op

Winderige windes

Rond lunchtijd vertrokken we weer naar huis. ’s Avonds waren de meiden thuis bezig met de dingen waar meiden druk mee kunnen zijn. Het gaf mij de gelegenheid nogmaals te gaan vissen. Ik toog naar de rivier op zoek naar winde. Ten opzichte van die morgen was het behoorlijk hard gaan waaien en daarbij stond de wind vol op de oever. Daarbij voelde de wind erg guur aan. De jas werd goed dichtgeritst en daarna ging er een boterham te water. Nu ik er toch was kon ik het net zo goed proberen. Dat viel niet mee. De stukken brood die ik inwierp bliezen zo terug naar me en vielen hooguit 2 meter ver het water in. Daarna blies de wind ze zelfs nog verder terug.

Maar dit briesje zou mij niet temmen…. Ik pakte een nieuwe boterham en brak die in een aantal stukken. Vervolgens kneep ik ze ineen. Hierdoor vormde het een bal. Nu kwam het brood met gemak 5 meter ver. Daar deden de golven en de wind de rest. De bal viel uiteen in de eerder gemaakte stukken. Ik wilde me omdraaien om een mooie kei uit te kiezen waar ik al zittend relaxed kon wachten tot de juiste actie. Maar met dat ik me omdraaide zag ik in een ooghoek al de eerst kolk onder de kosten. Zo dan. Het hele stuk onder de korsten leek te exploderen. Meerdere windes maakten gehakt van mijn boterham en binnen 15 seconde was alles weg.

Ik nam maar niet meer de moeite een volgende boterham te kneden. In de plaats daarvan maakte ik mijn hengel klaar. Even later zweefde mijn korst door de lucht. Een landing volgde. Splash… Direct vloog de korst van het oppervlak. En niet lang daarna lag de winde in het net. De worp er op ving ik weer een vis. De meest lelijke winde ooit.

De meest smerige winde ooit
De meest smerige winde ooit
Wat een smerige wond had ze. Ontsnapt aan een meerval?
Wat een smerige wond had ze. Ontsnapt aan een meerval?

Weer vloog er een korst en weer volgde er een vette splah. Deze keer zat er een zware winde aan de lijn, maar ze wist te ontsnappen net voor ze op de foto mocht. De winde was me te vlug af. Op zich was dat jammer, want het was een selfie-waardige vis. Maar dit ging allemaal wel erg makkelijk. Ik voelde er geen voldoening bij. Daarbij behoor je winde te vissen in het zonnetje met een koud biertje in de hand. Ik besloot direct maar te stoppen en wat anders te ondernemen.

Intermezzo – Zeelt

Met dat ik naar het volgende water reed kreeg ik een mooie foto van Jouke opgestuurd. Jouke had zijn eerste zeelt van het seizoen te pakken gekregen. Voor mij is altijd weer de vraag of dit mij zal lukken. Regelmatig word ik meegenomen naar een stek door Jouke, waar ik dan baars, snoekbaars of snoek vang met zijn techniek. Ik concludeer dan uiteindelijk dat het toch de visser is die de vis vangt. Daarbij weet ik die rovers in mijn eentje ook wel te vinden over het algemeen.

Maar als het om de zeelt gaat dan voel ik me vooral een vuile profiteur. Vol verbazing heb ik wel gekeken naar hoe Jouke de vissen heeft gedresseerd.  Niet zoals bij de roofvissen, want daar heeft dressuur een negatieve klank. In dit geval moet dat positief worden opgevat. Heel vaak heb ik mogen waarnemen dat 15 seconde nadat Jouke voerde plots zijn stek tot leven kwam.

Mijn kans op zeelt is dus volledig afhankelijk van Joukes voorwerk, van zijn voerstek die hij dan al voor me heeft aangelegd, van zijn blikje mais, vaak van zijn pijlloodje (omdat ik die vaak vergeet), van zijn schepnet. Ik schaam me wel eens. In ieder geval schroom ik niet deze foto te plaatsen

Voor mij de lastigste vis. Echter niet voor Jouke. Welk alternatief is er voor roofvissen in de gesloten tijd?
Voor mij de lastigste vis. Echter niet voor Jouke

Speed grasscarp – snelle graskarper

Vanmorgen bij het naar huis rijden had Jouke een aantal graskarpers gespot. Dit was ook nog eens op een plek waar de wind weinig vat op heeft bij deze windrichting. Ik besloot impulsief juist daar naartoe te rijden en wat te voeren. Echter was het amper te doen. Er stonden flinke golven op de poldersloot. Mocht er een vis gaan azen dan was het nog maar de vraag of het mij zou opvallen. Daarbij had ik niet veel tijd Met het voeren er bij zou ik ruim een uur hebben voor het donker was.

Plots viel de wind compleet weg. Al langs de stekken rijdend spotte ik beweging in het water. 50 meter verder parkeerde ik mijn auto. Zou ik dat bij de beweging in het water hebben gedaan dan zou ik eventueel de azende vis hebben weggejaagd. Ik liep naar de plek toe en nog voor ik de afstand had overbrugd zag ik het al. Twee graskarpers waren aan het azen onder mijn voer. Direct draaide ik me om en maakte ik mijn spullen klaar. Ik zou mijn eerste echte kans krijgen dit seizoen.

Ik sloop naderbij, wachtte tot de twee vissen zich lieten zakken. Vervolgens wierp ik de korst aan de overkant op de oever. Ik sloop terug achter de boom en heel voorzichtig liet ik de korst het water in rollen. De twee vissen kwamen weer boven om een paar happen te nemen. Ik wachtte tot de vissen zich weer lieten zakken waarna ik heel voorzichtig de korst naar de juiste plek sleepte.

De korst lag anderhalve meter links van de dichtstbijzijnde vis. Helaas leek deze zich van me af te bewegen. Maar vervolgens begon er iets links van mijn korst een derde vis te azen. En die zwom richting mijn aasje! De delta factor verscheen een keer 30 cm van de korst. Mijn hart versnelde zich nog meer. Als de graskarper mijn korst zou zien dan zou ze er voor gaan. Er was totaal geen aarzeling bij het azen. En inderdaad de volgende keer sloot de delta factor zich rond mijn korst. Ik sloeg aan en die actie had drie zware kolken tot gevolg: Twee van de vissen links van mijn aas, plus de kolk van de vis aan de andere kant van mijn lijn. De dril duurde niet extreem lang, maar het genieten was intens.

De eerste graskarper voor mij en redelijk onverwacht
De eerste graskarper voor mij en redelijk onverwacht

Al tijdens het terugzetten van de vis merkte ik dat de wind weer terug was. En inderdaad zag ik nergens meer activiteit. Langzaam maar zeker veranderde het licht. Van helder achter de wolken veranderde het via rood aan de horizon, naar echte schemer. Ik besloot de spullen op te ruimen en naar huis te gaan. Mijn dag kon al lang niet meer stuk. Al niet meer sinds Jouke vanmorgen die prachtige vis ving.

Nog langs de sloot rijdend kwam ik langs het stuk waar ik als eerste had gevoerd. Dit stuk had ik de hele avond niet gecontroleerd omdat het stuk dat redelijk uit de wind lag maar heel kort was en redelijk ver weg lag van de andere plekken. Maar juist daar viel het me op dat plots het water in een spiegel was veranderd.
Mogelijk ook daarom viel het me op dat er hier veel beweging van vissen was. Ik paste de zelfde tactiek toe als eerder. Hier moest ik wel dichter naderen door de schemer. Maar bij de stek aangekomen zag ik een complete orgie aan schranzende vissen!

Op deze plek moest ik de worp wel anders benaderen. De vissen waren hier vooral onder de kant aan het azen. Mijn kant. Ik kon dus niet redelijk open en bloot de worp doen. Ik besloot de meest linkse vis aan te werpen in de hoop dat niet alle andere vissen zouden worden weggejaagd door de kolk die zeker zou volgen.

Vanaf de andere kant van de weg deed ik mijn worp een meter of twee voorbij de vis. Daarna trok ik de kost een meter links van de vis. Nu was het wachten. Wel liep ik verder naar links om beschut achter een boom naar de juiste kant van de weg te lopen. Stel je voor dat er een auto aan komt tijdens het wachten. Het bleek een zorg voor niets, want met dat ik naar de boom liep had de graskarper al zijn delta factor geopend en weer gesloten rond de korst. De vis deed haar best en nam een aantal lekkere runs door de slip.

Op de valreep een tweede graskarper
Op de valreep een tweede graskarper

In extase door dit onverwachte extra succes schatte ik de vis volledig te groot in. Ik had deze middag een matje opgehaald en volgens de winkelier was dit matje een meter. Deze vis was ongeveer net zo lang als het matje. Rond de meter dus. Maar Joukes opmerking later (zag er niet groot uit) en daarbij opgeteld de opmerking van Michiel (soms vertekenen foto’s) deed mij twijfelen. Ik besloot de mat te meten. Deze bleek 90 cm. Foutje. Bedankt. Het maakte me niet minder blij!

Helemaal niet rond de meter zoals ik eerst dacht. Dit matje is maar 90 cm bleek na nameten
Helemaal niet rond de meter zoals ik eerst dacht. Dit matje is maar 90 cm bleek na nameten

Tijdens de aanbeet verjoeg ik 3 andere vissen, maar de vissen iets verderop bleven, geholpen door de duisternis gewoon doorazen. Ook tijdens de dril. Tijdens de dril merkte ik ook dat het gemaal was aangezet. Ik heb nog wel een vis aangeworpen, maar het was niet te doen. Zeker ook door de schemer besloot ik het vissen voor gezien te houden. Ik ben er wel van overtuigd eigenlijk dat er een derde aanbeet zou zijn gevolgd indien het gemaal niet was aangezet. Maar als en indien telt niet.

De plaag van de graskarpervisser

Over speed gesproken. Op 1 van de graskarperstekken waar ik wel eens vis bestaat een duivelse plaag. Roofblei is daar elk jaar in aantal toegenomen. Waar in het verleden een roofblei een grappige afwisseling was, daar zijn ze nu een plaag geworden. De vissen zijn vaak binnen een paar minuten bij de voerplekken, waarna ze deze gaan domineren. Ze deinzen er niet voor terug om eventuele graskarpers weg te jagen door er flink tegenaan te rammen. Hierbij hebben de roofbleien blijkbaar geleerd de schrikachtige aard van de graskarpers te misbruiken.

Normaal werp ik ze niet aan, maar soms zijn de vissen je gewoon te snel af. Ze hebben dan je aas te pakken voor je het voor hun neus weg kan trekken. Op zich is het niet erg een roofblei tussendoor te vangen, maar mocht er een graskarper in de buurt zijn dan wordt deze voor zeker verjaagd.

Deze roofblei was me te snel af
Deze roofblei was me te snel af

 

oor de schemering was aan de kolken niet meer te zien wat het was
Door de schemering was aan de kolken niet meer te zien wat het was

Variatie in de gesloten tijd

De variatie aan te vangen vis in het gesloten seizoen is groot: winde, zeelt, graskarper, roofblei, karper, die soort waarvan we ontkennen dat deze wel eens langskomt, ruisvoorn. Ze zijn allemaal via de pen of drijvend of via beide technieken te vangen. Daarbij komt er wel eens een onverwachte verrassing langs…

Ik moest even mijn meis ergens langsbrengen. Er is daar een vijver en ik besloot even langs die vijver te lopen. Al snel spotte ik een paar karpers, waarop ik wat voer strooide. Niet veel later zag ik de eerste karpers azen, waaronder een spiegel. De hengel werd gehaald. Direct kwam een karper kijken, raakte de korst aan, maar haalde deze niet naar binnen. Dit werd in korte tijd 4 keer herhaald.

Bij 1 van de keren brak er een stukje van de korst af dat onder de oppervlakte door de werveling daar rondzweefde. Dit stukje brood werd wel opgeslurpt. Ik besloot een pop-up korst te fabriceren die 5 cm onder het oppervlak zweefde. Plots verdween mijn korst uit zicht waarna de lijn naar het midden liep. Ik sloeg aan en vol verbazing zag ik een snoek bovenkomen. Gek beest!

Ongelofelijk gelukkig dat de lijn niet langs scherpe tanden liep. Na inspectie bleek er geen hapertje te zitten in de lijn
Ongelofelijk gelukkig dat de lijn niet langs scherpe tanden liep. Na inspectie bleek er geen hapertje te zitten in de lijn
Wat een gek beest, snoek op brood
Wat een gek beest, snoek op brood

Nieuwe jachtgronden op graskarper

De avond van de zelfde dag had ik met Jouke afgesproken. Ik had een nieuwe sloot gespot die ik wilde onderzoeken. Ondertussen zou Jouke gaan graskarperen. Ergens in de avond hadden we afgesproken onze wegen te kruisen.

De sloot bleek vol karper en graskarper. Direct werden meerdere voerstekken gemaakt. Daarna reed ik naar Jouke. Die bleek al op de foto te zijn geweest met een enorme graskarper. In de zon kon ik het niet zo goed zien, maar nadat Jouke de vis op facebook had geplaatst bleek pas hoe zwaar de vis was.

Graskarper van buffelformaat!
Graskarper van buffelformaat!

Maar uren lang kregen we geen enkele actie meer. Vervolgens werden we gecontroleerd. We waren overtuigd er van dat alles in orde was. Met die gedachte gaven we onze vispassen af. Het bleek dat juist deze sloot niet was ingebracht in de landelijke lijst. Maar aangezien we hier regelmatig vissen gaan we zorgen dat een volgende keer we wel de juiste papierwinkel bezitten.

We kwamen weg met een waarschuwing. Wel informeerde ik bij de controleurs hoe het zat met die nieuw gespotte sloot. Deze zou wel bij de landelijke lijst horen, was het antwoord. Aangezien het erg taai was hier besloten Jouke en ik hier weg te gaan en de nieuwe sloot te inspecteren.

Daar aangekomen zagen we een aantal vissen azen. Ik gooide de korst over de vis heen en op tactische momenten sleepte ik de korst dichterbij. Tot ik het goed vond. Nadat de vis de korst had gespot zwom ze er direct naartoe en nam deze in haar delta factor alsof het haar laatste maaltijd was. De relatief ondiepe sloot explodeerde in stofwolken, maar met tegenzin liet ze toe geschept te worden.

Puntgave graskarper van nieuw water; Welk alternatief is er voor roofvissen in de gesloten tijd?
Puntgave graskarper van nieuw water

Wat kan het gesloten seizoen toch geweldig zijn! Wat een variatie en wat een prachtige omgevingen zien we soms! Daarbij krijgen we ook nog eens twee maanden de tijd om weer extra zin in het roofvisseizoen te krijgen. Maar voor het zover komt zullen nieuwe avonturen worden beleefd. Voor mij mag het nog wel een poosje duren dat gesloten seizoen. Precies tot het laatste weekend van mei!

De deltafactor – alternatief in de gesloten tijd
5 (100%) 1 stemmen

Comments

reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *