Barbaarse visdag – op zoek naar barBAARS

De afspraak met Tim stond al een tijdje: grove baars als target op groot water. Vissen die terecht de titel ‘barbaars’ kunnen dragen. Natuurlijk wisten de weergoden dat ook en dreigden ze even de boel in het honderd te laten lopen toen er flinke wind voorspeld werd. Maar de weergoden had ik niet nodig om de dag in het honderd te laten lopen….

Start van de visdag

Ook kon ik tegelijk een afspraak met Alex nakomen. Toen ik de buitenboordmotor van hem overkocht, werd besproken dat ik toch echt eens in de benedenrivierendelta moest komen vissen. Zo gezegd, zo gedaan. Op een doordeweekse dag toog ik richting carpoolplaats waar ik Tim zou oppikken. Daarna snel door naar de trailerhelling. Na een rit van ongeveer 2 uur kwamen we aan. Traileren ging voorspoedig en al snel gingen we naar de eerste beoogde stek. Alex en zijn vismaat Carey, lagen al op het water bij een andere stek, waar we zeker ook even een kijkje wilden nemen.

In verband met de voorspelde Noorden wind, bleven we aan de noordkant van het water naar stekken zoeken, daarbij gebruik makend van de relatieve luwte. Het vissen bleek prima te doen. Soms met de driftzak, soms met de electromotor bijsturend. Op deze eerste stek ving ik na een half uurtje de eerste vis. Een leuk snoekje met een typische kleur.

Lichtgroen snoekje
Lichtgroen snoekje

Na nog een uurtje werpen op de eerste stek zonder vis besloten we te verkassen.

Tweede stek

Op de tweede stek legde ik de boot zodanig, dat we langzaam op de wind langs de stekken zouden driften. De eerste twee plekken leverden niets op, maar toen ging het lopen. Eerst ving ik een leuke baars.

Fascinerend hoe stil een baars op je vingers blijft liggen
Fascinerend hoe stil een baars op je vingers blijft liggen
Beauty . . . .  count the stripes
Beauty . . . .  count the stripes

En en even later ving Tim een leuke, sterke, snoek. Die na een felle aanbeet, snelle aanslag, een leuke dril even mocht poseren voor de camera.

​Mooie sterke snoek voor Tim
​Mooie sterke snoek voor Tim
In vol ornaat
In vol ornaat

Yes, barbaars

Een paar worpen later op het ondiepe haakte Tim onze target vis: het typisch snelle kopschudden van een baars was merkbaar. Maar de hengel ging flink krom: het leek een mooi exemplaar te worden. Vakkundig drilde Tim de vis naast de boot. Bij het zien van de vis sloegen even de zenuwen toe… tot tweemaal aan toe wist de prachtige baars vlak voor het landingsnet weer de diepte in te duiken. Gelukkig zat de vis goed gehaakt en was er geen ontkomen meer aan. Een prachtige baars gleed uiteindelijk boven het net … hebbes! Ik kon Tim met een high five feliciteren met zijn vangst.

Baarzuka, barbaars
Baarzuka, barbaars
Brute maart Baars
Brute maart Baars
Tim was er blij mee, mission accomplished!
Tim was er blij mee, mission accomplished!

En toen

Door de dril en korte fotoshoot van deze barbaars waren we redelijk ver van onze stek gedreven. Op de benzine buitenboordmotor wilde ik terugvaren… huh? Dat ding startte niet! Dan maar op de electromotor en even de accupolen opnieuw bevestigen, wellicht dat ze niet goed contact maakten. Mmm, nog steeds bleef de motor dood. Dan maar op de electromotor naar de kant om effe goed te onderzoeken.

Maar wat ik ook probeerde, de buitenboordmotor kreeg geen stroom meer. Dan toch maar de hulptroepen inschakelen. Alex had al gegrapt dat het veiliger was om met twee boten op het water te zijn…. Dat was kennelijk een vooruitziende blik. Het duurde even voordat Alex onze berichten opving. Tijdens het afwachten probeerden we nog even vanaf de kant te vissen, maar dat leverde niets meer op.  Maar toen het contact met Alex gelegd was, kwam hij snel onze kant op.

Na een poosje kwam een andere visboot met duitsers even polshoogte nemen. Zij kwamen van de zuidzijde van het water en waren doorweekt. Zij hadden ook een paar vissen gevangen. Tim knoopte een gesprek aan in vloeiend Duits, maar toen zij hulp aanboden kon ik uitkramen “Hilfe ist schon underwechs”. Na een korte groet vervolgden zij hun weg weer.

Niet veel later kwamen Alex en zijn vismaat Carey aan. Vakkundig werd de motor ontleedt, maar er kon geen euvel ontdekt worden. Ook het starten op de accu van Alex leverde niets op. Mijn motor leek wel overleden.

Deskundige blik op zoek naar de mogelijkheid tot handmatig starten
Deskundige blik op zoek naar de mogelijkheid tot handmatig starten

Dan maar terugslepen naar de trailerhelling. Twee touwen werden aan elkaar geknoopt. Tim stapte aan boord bij Alex en Carey en ik bleef in mijn eigen bootje zitten.

Sleepdienst
Sleepdienst

Einde visdag?

Op de terugweg voeren we langs een stek waar Alex en Carey net daarvoor nog aan het vangen waren…. Een snelle blik en inwerpgebaar was voldoende: we zouden al driftend met de boten verbonden aan elkaar, toch nog een paar worpjes proberen op het ondiepe.

Het werd een lange drift. Worp na worp werd gemaakt. Veel water werd afgevist, waarbij het verschil in binnenvissen opvallend was. Alex en Carey visten namelijk met een shadje die ze vlot spinnend binnen visten. Dat die techniek succesvol was bleek al snel: direct na de landing haakte Alex een knappe baars en tijdens het drillen, knalde er ook een baars bij Carey op de shad. Een onvervalsde double hookup met leuke plaatjes als resultaat:

Alex en Carey met hun Double Hookup
Alex en Carey met hun Double Hookup
Woop, ca 80 cm baars in de boot!
Woop, ca 80 cm baars in de boot!

Al met al toch nog wel lekker gevist en de missie voor grove baars, barbaars, was geslaagd. Maar het probleem met de motor zat mij erg dwars. Te meer omdat ik ´m die zaterdag ervoor had opgehaald van een grote onderhoudsbeurt…..

Noot achteraf: met dank aan de service van Brinks Watersport bleek dat het defect niet in de motor zat, maar in de verbindingskabel: ik had deze verlengd om de startaccu voorin de boot te kunnen krijgen. Dit dmv een, dacht ik, stevige soldeer bevestiging en een krimpkous daaroverheen. Dit ging lange tijd goed. Maar toch bleek na verloop van tijd dat door de hitte van het starten en terugladen deze soldeerverbinding geheel losgesmolten was geraakt. De beide kabels zaten ‘los’ onder de krimpkous en maakte geen verbinding meer met elkaar. Tja en zonder stroom….  Inmiddels is het probleem verholpen en kan ik ook andere vissers aanraden alleen voor een goede kwaliteitsverbinding te gaan (soort van sleeve) om twee accukabels met elkaar te verbinden.

Mijn dank gaat uit naar Tim voor het goede gezelschap en uiteraard aan Alex en Carey voor de hulp! Tot slot aan Sander van Brinks Watersport voor de goede en snelle service.

Barbaarse visdag – op zoek naar barBAARS
Beoordeel dit sportvisverhaal

Gerelateerd:

Comments

reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *