Blanken op snoekbaars – werd een snoekfeest

We schrijven 21 februari 2015. In het nieuwe jaar heb ik nog maar een paar keer de kans gehad om te vissen. Hoewel je bij mij in de buurt prima wat werpend kan vissen op snoek, snakte ik naar een bootvisdag. De vangdrang was ditmaal groter dan het vooruitzicht op een koude, regenachtige dag. Het plan was al snel gesmeed: Willem en ik zouden proberen de paaigronden van de snoekbaars te bestoken met shads. Hoewel nog erg vroeg in het seizoen, zou de temperatuursstijging van de laatste dagen en de (warmere) regen wellicht de prikkel geven voor vriend glasoog om de paaigronden op te zoeken. Als ‘plan B’  werden gelukkig de snoekspullen ook meegenomen. 

Snoek lijkt los

Vlak na het traileren, terwijl ik mijn hengel nog aan het optuigen was, stond Willem al met een flinke kromme hengel! Dat ging snel: binnen 5 worpen rondom de helling volgde die aanbeet en na een korte strakke drill ving Willem een mooie winterdikke, puntgave, snoek.

Willem met de eerste, snelle, vangst
Willem met de eerste, snelle, vangst

Vervolgens besloten we al trollend op snoek het haventje te verlaten. Nog geen 10 meter vanaf het vorige punt was het weer raak voor Willem. Deze kleinere vis werd vakkundig naast de boot door Willem losgetikt. De haven hebben we vervolgens nog wat extra aandacht gegeven. Dat bleek een schot in de roos! Ondanks de stromende regen, vingen we in een uurtje tijd nóg drie snoeken, waaronder deze prachtige buffel van exact 100cm voor mij. Een waar snoekfeest leek losgebarsten.

Een schitterende, volgevreten, snoek
Een schitterende, volgevreten, snoek
Beauty van een snoek
Beauty van een snoek

Deze vis ving ik op nagenoeg dezelfde plek als waar Willem de 2e snoek ving. De vis ging voor de bijl op een traag getrolde ‘real eel’ van Savage Gear. Mijn dag was al geslaagd. Weer net geen PR overigens, dat staat al zo’n 15 jaar op 101 cm. Terwijl ik de laatste jaren al meerdere snoeken van 99 en 100 cm ving. Maar goed, vroeg of laat kom ik vast een grotere tegen. Het formaat van de snoek zal voor mij geen obsessie worden.

Past net
Omvang past net in de meetbak

Snoekbaars dan

Zou het geluk ons toelachen? Dan zal er toch ook vast snoekbaars voor ons klaarliggen. In volle plané vaarden we via de vaargeul naar onze beoogde jachtgronden… we hadden alle hoop op een paar mooie snoekbaarzen.

Eenmaal aangekomen vlakbij de stek was het tijd voor de lunch en een bak hete snert. Heerlijk om wat warms te voelen in die waterkoude. Op de stek bleek er een ongewone sterke stroming te staan. Het zal wel met de continue regen van die dag te maken hebben. Uiteraard probeerden we vele worpen met shads en werd de stek uitgekamd. Helaas, maar óf de vis lag er nog niet, óf ze hadden geen trek. Slechts één aanbeetje konden we registreren. Zoekend naar een verklaring kwamen we uit op de watertemperatuur: ca. 4 graden was nog te laag naar onze smaak. Na een paar uur hadden we het wel gezien. Onze conclusie was: te koud, te vroeg en dus geen snoekbaars op de stek.

Na het succes in de ochtend, besloten we nog een paar stekken op snoek te bevissen. Een ondiepe baai en een haventje werden aangedaan. In het baaitje gebeurde helemaal niets, terwijl Matijn vorig jaar op die stek al eens vier snoeken op rij ving terwijl ik alleen maar kon toekijken…. Misschien dat het ook nog te vroeg voor snoek was op die stek. Op naar het haventje dus.

Schitterende luchten toen het droog werd
Schitterende luchten toen het droog werd

Nogmaals op snoek

Eenmaal aangekomen in het haventje zochten we de prooivis. En die lag inderdaad opgestapeld tot in de oppervlakte helemaal achterin de haven. Het kon niet anders of hier moest ook snoek omheen liggen. Ik probeerde de boot op enige afstand te houden en we wierpen rondom de school aasvis. Geconcentreerd gingen we te werk. Het zal wel overconcentratie geweest zijn, want we begonnen vreselijk te prutsen! Voor Willem een vastzitter op 65 cm water: eerst trok Willem één van de splitringen van de kunstaasredder doormidden, en daarna besloot hij zijn mouwen letterlijk op te stropen om met beide armen tot aan zijn oksels onder water met een tang zijn (gesponsorde!) shad en loopkop te redden. Het schaarse publiek in het haventje zou wel gedacht hebben…. wat een mafkees. De randen van zijn ver opgestroopte mouwen waren doorweekt. En Willem klaagde al eerder over waterkoude handen… pff wat een bikkel. Met recht staat hij op de vishelden-kalender van Monique Rozemeijer 😉

Kort daarna wierp ik mijn shad op een steiger en zat vast: weer moesten we met de boot door de school prooivis varen. Ik besloot de shad te vervangen door de ‘real eel’ en na een paar worpen opeens een lijnbreuk tijdens een worp (waarschijnlijk was de lijn om de top gedraaid en een zwakke plek in de lijn)… de ‘real eel’ kon gelukkig nog gered worden, maar wat een gepruts. En dat op een veelbelovende stek. Een ongeduldig een nieuwe knoop leggen terwijl je vol op de vis ligt… aarrgh. Zenuwen of overconcentratie. Ik heb er geen goede verklaring voor, maar ik zoek troost in de herkenning bij andere vissers die dat gevoel wel kennen.

​Echt een ‘berg’ proovis, klaar voor een snoekfeest
​Echt een ‘berg’ proovis op opdiep water

Toch nog eentje, snoekfeest compleet

Toen ging mijn telefoon… het thuisfront: of ik al wat gevangen had. En net toen ik vertelde van mijn buffel klonk er plotseling: “JA, goeie!!” van Willem naast mij. Haastig eindig ik het telefoongesprek en sta klaar om Willem te helpen. Een ogenschijnlijk grote vis was achter een paal gezwommen. Gelukkig zwom deze zich snel weer los. De vis bleef diep en een enorme kolk verscheen aan de oppervlakte… huh? dat was vreemd. Het water was helder, maar de vis liet zich niet zien. En toen Willem de druk opvoerde bleek het valsgehaakte snoek in de staart te zijn. Hard lachend drilde Willem de vis uit. Het was geen grote vis, maar wel een krachtige dril.

Hoewel we de rest van het haventje ook nog even verder verkend hebben, leverde dat niets meer op. In de schemering gingen we terug naar de helling. Ook op de terugweg geen aanbeten meer op het laatste stuk. Met zes snoeken, waaronder een metervis, was onze dag al geslaagd. Over een paar weken komen we vast nog terug om opnieuw te kijken of de snoekbaarzen nu wel op de beoogde stekken liggen.

Naast welhaast vangstgarantie, heeft het vissen met Willem ook als voordeel dat hij prachtige plaatjes schiet en ditmaal zelfs weer een supermooi filmpje gemonteerd heeft. Superbedankt Willem.

Bekijk in HD voor nóg meer kijkplezier en vergeet niet je te abonneren op het kanaal van Willem!
Enjoy!

Blanken op snoekbaars – werd een snoekfeest
Beoordeel dit sportvisverhaal

Comments

reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *