Hét goede gevoel – roofblei maakt roofblij

Nu zijn ze los! Ik voelde het gewoon, nee, wist het zeker. Die dekselse roofbleien van de rivier: de hele zomer had ik steeds pech of alleen de kleine exemplaren. Maar nu voelde het gewoon goed. De temperaturen waren nog hoog voor eind september. Er waren net een paar buien gevallen, ik weet niet wat het is, maar dat geeft mij veel vertrouwen voor de roofblei. Misschien dat de stroming net wat harder is dan de dagen ervoor. Ik kan het niet goed onder woorden brengen, maar diep van binnen voelde het gewoon goed. Ik wist zeker dat ze het zouden doen…. zou ik roofblij worden?

Korte sessie; roofblij op roofblei?

Helaas had ik beperkt tijd. Snel handelen en dan zou ik ca. twee uur effectieve vistijd hebben. Een afspraak met Willem gemaakt. Onlangs hadden we succesvol de snoekbaars op de rivier achter de schubben gezeten. Maar nu dus een ander target. In verband met de beperkte tijd gingen we vol voor de roofblei. Snel Willem opgepikt, naar de trailerhelling. Traileren en vol gas naar de stek. Gelukkig was het niet lang varen. Eenmaal aangekomen bij de stek bleek dat we niet de enige vissers waren. Een paar verticalers, een doodaasvisser (althans daar ga ik vanuit omdat hij de hele tijd in hetzelfde kribvak lag) en een kantvisser waren allemaal ´in het zicht´ ook aan het vissen.

Op de stek stroomde de rivier te hard om vanuit de boot ‘normaal’ werpend te vissen. We gingen trollend te werk. Meteen bij de eerste drift (noem je dat zo bij het trollen?) een loeiharde aanbeet. Ik wist het! Ik wist het! Ging er door me heen á la Kraal. Helaas schoot de vis los. Dat doen ze op deze plek wel vaker heb ik gemerkt (dressuur?). Willem zou daar nog achter komen…. maar de eerste tekenen waren veelbelovend: ze leken inderdaad goed ‘los’.

Harde stroming = harde aanbeet

De tweede drift, met de stroming mee gingen we ca. 8-10 km/u,  kreeg ik er een enorme beuk op. Het is niet voor niets dat ik de slip bij deze visserij iets losser dan normaal heb staan. Strak genoeg om de vis te haken, maar los genoeg om meteen een enorme sprint op te vangen. Deze vis zat binnen enkele seconden zowat midden op de rivier. Best link met de aanwezige scheepvaart. Met de boot ging ik er achteraan. Gelukkig geen andere beroepsscheepvaart in de nabijheid.

Hoewel ik in het begin de indruk had dat het niet zo’n grote vis zou zijn, voelde ik nu toch ook een flink lomp gewicht in de stroming hangen. Langzaam kon ik de vis dichterbij pompen. Willem zag de vis en reageerde meteen: het was een bak! Heerlijk. Vlak voor de boot ondernam de flinke roofblei nog een paar ontsnappingspogingen, maar toen kon ik ‘m gelukkig boven het net trekken dat in handen van Willem in één keer succesvol haar werk kon doen.

BAM! Eureka! Hét goede gevoel werd beloond met een prachtige roofblei, die misschien wel mijn PR kon zijn. Voorzichtig nam ik de grote vis in de kieuwgreep. Achteraf was dat niet zo verstandig: een dun vliesje onderaan de plek waar de kieuwen bij de bek samenkomen loopt dan het risico uit te scheuren (gebeurde gelukkig niet).

Op het juiste moment op de juiste plek: super roofblei roofblij
Op het juiste moment op de juiste plek: super roofblei

De volgende keer neem ik de roofbleien in de ‘karpergreep’: één hand onder de kop, andere hand voor de staart. Snel een paar foto’s genomen. Willem maakt prachtige foto’s, dus ook nog eens beloond met mooie foto´s.

Roofblei breedbek; roofblij!
Roofblei breedbek
Prachtige bak van een Roofblei; Roofblij ben ik ermee
Prachtige bak van een Roofblei; Roofblij ben ik ermee

Na de snelle fotoshoot ook snel de vis nog even opmeten: 78 cm! Een evenaring van mijn PR, maar de grootste op deze rivier die ik gevangen heb.

Na de release gingen we een heel eind stroomopwaarts terug.

Nog een poging, nu Willem nog

Toen zagen we dat de kantvisser vast zat tussen de basaltkeien. Die konden we gelukkig even helpen: door de lijn vanuit de boot een stukje richting midden van de rivier te trekken schoot het kunstaas meteen los.

Nu was het de beurt aan Willem: volgens mij was het al bij de drift volgend op mijn vangst. Ook voor Willem een gigantische beuk: als een springveer sprong hij opeens overeind, met twee handen stevig zijn hengel vastklemmend… alsof hij bang was overboord getrokken te worden. Dit leek weer een goeie!

Ook deze dril kenmerkte zich door één enorme sprint, wat hangen in de stroming en opnieuw vluchtpogingen bij de boot. De vis vocht in ieder geval voor wat hij waard was. Ook een grote en mooie sterke roofblei voor Willem. Zéker ruim in de 70 centimeter. Tijdens de dril stond hij te genieten en alles op foto en film vast te leggen. Prachtig.

Willem's point of view
Willem’s point of view

Ook vanuit mijn hoek en de camera op de boot werd gefilmd…. maar die behoefte om deze vangst met jullie te delen werd helaas net te veel. Net toen ik mijn camera had uitgedaan en het net in het water stak, draaide de vrijwel uitgetelde vis langzaam en dicht bij de boot nog een laatste maal om: en schoot los. KAK! en nog wat andere krachttermen vlogen over het water.

Verspelen hoort erbij

Maar evengoed kon ik Willem met een high five feliciteren. Hij had genoten van de dril. Helaas komen we nooit te weten hoe groot deze bak voor Willem was.

Daarna hebben we nog een paar keer over de stek getrolld, maar d´r kwam alleen nog een kleine rakker uit.

Kleine roofblei als bonus
Kleine roofblei als bonus

Kort, maar zeer effectief gevist en met een zeer voldaan gevoel (roofblij) haasten we ons huiswaarts.

 

Hét goede gevoel – roofblei maakt roofblij
Beoordeel dit sportvisverhaal

Comments

reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *