Verwend nest; 5 soorten vis

Het plan was gemaakt voor de nationale visdag. Ik zou met mijn neef het water op gaan met als doel plezier te maken en indien de kans zich voordeed een mooi visje in de boot te krijgen. Het zou dus riviervissen worden… zou… Het eerste weekend dat het weer mocht liep toch anders. Gelukkig kon ik blij zijn met 5 soorten vis uiteindelijk.

Donderdag 28 mei – toch niet

Ik het kader van de voorbereiding is er even contact tussen mijn neef en mij. Het blijkt een ander gesprek te worden dan gedacht. Mijn neef is het afgelopen weekend aan de race geweest… met een motorfiets dus niets van dat rennen naar de wc. Toch heeft de motorrace er voor gezorgd dat hij zaterdag niet het water op kan. Zijn rug is dusdanig geblesseerd geraakt dat hij niet in staat is ook maar iets te ondernemen.

Het is duidelijk dat de afspraak niet door kan gaan. De gezondheid is veel belangrijker dan een visje proberen te vangen. En natuurlijk is niet iedereen zo achterlijk als ik, die 3 dagen na een appendixoperatie zo stom was te gaan snoeken en nog vangen ook. Ik had dat natuurlijk nooit zullen doen. Plots heb ik weer een lege agenda voor zaterdag de dertigste. Maar gelukkig heeft mijn meis wel ideeën om de dag te vullen. Vervelen zal ik me niet.

Zaterdag 30 mei – Roofblei

Als door een mist zie ik mezelf aan de rivier staan. Veel van de omgeving zie ik overigens niet. Eigenlijk zie ik alleen mezelf, mijn hengel en de rivier. Ik maak een beweging met mijn hengel en het kunstaas vliegt door de lucht en ik vlieg met het kunstaas mee. Nadat mijn aasje is geland op het water en naar beneden zakt, duik ik er achteraan. Vervolgens kruip ik in het aasje en word één geheel met het ding. Als in een sterk vertraagde opname zie ik vervolgens een roofblei aankomen en versnellen. Ik denk nog: “Vaagggg”.

De impact van de aanbeet doet een schok door mijn lichaam trekken. Het laat me ontwaken en even ben ik gedesoriënteerd. Ach ja. Ik droom weer eens van die rotbeesten. Ik kijk even naar de wekkerradio. Pffff. Kwart voor vijf. Uit ervaring weet ik dat ik na zo’n droom niet meer in slaap kom. De adrenaline heeft te veel bezit van me genomen op dergelijke momenten.

Ik doe mijn ogen dicht, maar 5 minuten later ben ik er klaar mee. Ik stap uit bed en pak mijn spulletjes. Een half uur later sta ik ongeschoren en ongewassen bij een roofbleistek. Zoals altijd observeer ik de plek waar ik wil vissen, maar het ziet er niet goed uit. Ik zie nergens enige beweging in het water anders dan de stroming. Ik kies een aasje uit en doe mijn worpen. Alleen al het hanteren van mijn roofbleihengel doet me zo vreselijk veel goed. Het is niet erg dat er geen activiteit in het water is, want ik hoef niets te vangen. Het zou leuk zijn natuurlijk, maar vangen is bijzaak. Op worp vier wordt mijn ervaring gelogenstraft. Ik krijg een enorme ram op de hengel. Voor de tweede maal vandaag word ik uit een droom gerukt. Echter is het nu een dagdroom waar ik uit ontwaak.

De eerste van 5 soorten vis

Na een korte en felle dril schep ik de vis en maak een foto vanaf de mat. De vis is relatief klein. Ik schat haar ergens tussen de 55 en 60 cm. Maar wat een enorme dreun gaf ze. Genieten. Ik haal het kunstaas uit haar bek. Pas als ik het aasje in mijn hand heb bemerk ik dat ik geen lijn zie.

Tegen de verwachting in snel resultaat
Tegen de verwachting in snel resultaat

Dit is wel erg apart. Waar is de speld? Waar is de lijn? Ik sta even perplex, maar de vis moet terug. Ik zoek daarna wel uit wat er aan de hand is. Het blijkt dat de enorme ram op de hengel er voor heeft gezorgd dat de speld is opengebogen. Ik heb dus de vis gedrild met een ver opengebogen speld. Dat had heel anders af kunnen lopen.

Onwillekeurig moet ik aan Willem denken. Ik had hem vorige week deze spelden nog laten zien met als opmerking dat ze echt top zijn. Door de wijde bocht in de speld heeft een aasje veel meer bewegingsvrijheid en deze speld kan ook de harde rammen van de roofblei aan. Nu, de eerste de beste aanbeet van een roofblei na de bewering word ik direct gelogenstraft. In gedachte stuf ik “geschikt” uit en vink ik “niet geschikt” aan.

Ik ben natuurlijk erg blij met de roofblei, ook al is het de kleinste roofblei tot nu toe van 2015. Echter denk ik wel dat het een dwaalgast is. De roofblei is niet in grote getalen aanwezig, schat ik. En dat blijkt ook. Een klein uurtje lang doe ik mijn worpen, wissel ik mijn kunstaasjes en doe ik wat meer worpen.

De Winde dan? – 2e van 5 soorten vis

Overigens had ik al eerder aan Willem moeten denken. Ik vond namelijk wittebrood in mijn tas van de keer vissen met Willem. Het was toen nog gesloten seizoen en Willem en ik hebben toen geprobeerd karper en winde te vangen met de broodkorst. Dat is ook gelukt. Willem wist een karper en wat windes te strikken. Zelf deed ik het voor een paar windes.

Het wittebrood was ik blijkbaar vergeten op te ruimen en zat onder de schimmel nog in de tas. Het was me ook niet opgevallen vanmorgen vroeg toen ik mijn rapf aasjes in mijn tas stopte. Ergens tijdens een kunstaaswissel besloot ik het wittebrood aan de natuur te schenken. Ik gooide het brood in het water en de plastic zak werd in mijn vistas gestopt.

Het brood werd al snel door de stroming een hoek in gedreven waar het rond bleef dobberen. Nu, een kwartier later schat ik, kijk ik onbewust naar de plek waar het brood drijft. Wat ik daar zie maakt me nieuwsgierig. Tussen het brood zie ik dat de ene na de andere kolk wordt geslagen. Aangezien de roofblei na de eerste vangst niet meer thuis geeft, besluit ik op inspectie uit te gaan.

Mijn vermoeden wordt bewaarheid. Een enorme school windes is zich te goed aan het doen aan het beschimmelde brood. Ik hoef niet lang na te denken wat ik moet doen. Je bent een opportunist of je bent het niet. Ik kies het kleinste pilkertje dat ik bij me heb en werp over de plek. Direct voel ik een flinke ruk aan de hengel. Even later heb ik mijn eerste winde op kunstaas van dit seizoen. De vis zal rond de 40 cm zijn… Als de vis dat al haalt.

Relatief kleine winde. Ik ben er niet minder blij mee.
Relatief kleine winde. Ik ben er niet minder blij mee

Weer moet ik aan Willem denken. Heel apart toch. Met de broodkorst vang ik van die enorme buffels.

Even voor de helderheid. Deze buffel ving ik samen met Willem op een drijvende broodkorst
Even voor de helderheid. Deze buffel ving ik samen met Willem op een drijvende broodkorst

Ik vang er nog een paar windes bij, maar allemaal onder de 50 cm. Vermoedelijk door het drillen van de windes zie ik dat de windes achterdochtiger zijn geworden. Daar waar ik ze eerst vol op het brood zag aanvallen zie ik ze nu vooral rondzwemmen en af en toe voorzichtig in het beschimmelde brood happen. Ook de twee of drie aanbeten op de pilker die nog volgen zijn zacht. Die vissen blijven ook niet plakken. Ondertussen wakkert de wind steeds harder aan. De omstandigheden worden zoals voorspeld grimmiger. Als ik de eerste bliksemflitsen zie neemt mijn onrust toe. Echter is het onweer nog ver weg. Ik tel een seconde of 10 tussen de flits en de klap.

Tussen de school heb ik een aantal extreem grote windes zien zwemmen. Ik probeer het daarom nog een paar minuten. Wel met een schuin oog naar het onweer. Uiteindelijk moet ik besluiten te stoppen. Vissen en onweer gaan niet samen. Onderweg naar de auto haalt de bui me in. Althans, de voorbode van het onweer. Ik word getrakteerd op een enorme hagelbui. Om 8:45 uur zit ik thuis aan de koffie. Einde visdag. Maar ik kijk uit naar morgen als ik met Jouke het water op mag. Ons hoofddoel zal grote baars zijn.

Zondag 31 mei – grote baars, de derde van 5 soorten vis

Ik loop met mijn spullenboel naar Jouke. Toch wel fris eigenlijk. Volgens de voorspellingen zou het vandaag mooi weer worden. Maar wat ik nu zie en voel spreekt dat erg tegen. Het is grauw en kil. Mijn kledingplan vooraf was, hemd aan, t-shirt er over, trui er over, jas aan. En vervolgens naar gelang het warmer wordt telkens wat uittrekken tot ik de zonnebrand moet hanteren. Jouke, die al de boot aan het aankoppelen is, haalt me uit die droom. Hij vraagt of ik regenkleding bij me heb. Jouke logenstraft daarmee mijn gedachtes over het weer. Inderdaad begint het tijdens het boten te miezeren. Het blijkt het startsein van een druilerige dag. Mijn kledingplan kan zo de prullenbak in.

Het weer kan  onze opperbeste stemming niet verpesten. Ook de taaiheid van de visserij niet. We krijgen het eerste anderhalf uur geen enkele actie. Maar we weten dat elk moment een mooie vis een vergissing kan maken in ons voordeel. Jouke probeert een stek die vorig jaar amper vis op heeft geleverd. Ik denk dat na 5 meter op de stek mijn hengel langzaam dubbel gaat. Mijn aasje wordt ergens door tegengehouden. Even loopt de slip en dan komt er iets mee. Ik bedenk me niet en zet de haak.

Amper een aanbeet, maar de vis is gestrikt en het voelt lekker aan. De snoekbaars blijft diep, of probeert dat. Als ik wat lijn op haar win neemt ze in een stoemp weer lijn terug. Maar lang duurt het niet. Even later glijdt de vis het net in.

Ruige snoekbaars met paaisporen, 5 soorten vis in een weekend
Ruige snoekbaars met paaisporen

Baarzenbal – dan maar de 4e van de 5 soorten vis

We hopen natuurlijk op een keerpunt en dat hopen we zeker nadat ook Jouke zijn eerste vissen weet te vangen: Hij vangt een baarsje en snoekbaars. Maar de feiten bewijzen anders. Wat wel toeneemt, is de regen en ook is het ochtendbriesje veranderd in een steeds meer aanwakkerende wind. Het blijkt maar weer dat de rivier onverbiddelijk is hier. Door de wind is het zeer lastig varen, waardoor regelmatig kunstaas aan de rivierbodem wordt geschonken.

De vis wilde graag op de foto.
De vis wilde graag op de foto

Jouke besluit de luwte op te zoeken en dat blijkt zich goed uit te betalen. Plotseling volgen een aantal aanbeten en vangsten. Er zit veel kleine baars bij, maar er worden ook een paar mooie gevangen.

Typische rivierbaars
Typische rivierbaars
Prachtige baarzen, nog 1 van de 5 soorten vis
Prachtige baarzen

Als we vlak langs een aangemeerd schip varen zien ik nog net dat onder het schip zich een flinke school vis ophoudt. Als ik het bij Jouke meld bedenkt hij zich geen moment. Na een bocht gaan we er weer langs, echter nu nog dichterbij dan de eerste keer. Ik moet zelfs af en toe mijn hengel wat naar me toe houden om de boot met mijn hengeltop te missen. Ergens halverwege de boot voel ik een duidelijke aanbeet. Ik probeer de haak te zetten, maar de vis zat er naast. Met dat ik “dat was mis” roep, dreunt de vis alsnog op mijn kunstaas. Weer probeer ik de aanbeet te verzilveren en dat lukt ook. Ik voel direct de hengel krom gaan en weet dat het een goede vis is. Dit zijn de baarzen die we zoeken.

Jouke stopt direct, maar door stroming en wind kan hij de boot 1 kant opdraaien. Ik heb daar absoluut geen erg in. Maar gelukkig gebruiken we redelijk lange hengels. Ik kan de lijn net van de boeg vandaan houden. Ondertussen vliegt de baars onder de boot door waarbij redelijk wat lijn van mijn reeltje loopt. Als er wat meer ruimte komt tussen de boot en het aangemeerde schip krijg ik weer alle gelegenheid zonder gevaar de vis naar de goede kant te drillen. Daar hanteert Jouke vakkundig het schepnet. Pfieuw… Mijn stommiteit had me deze prachtige vis kunnen kosten, maar gelukkig is het me gegund met de vis op de foto te gaan.

Dit zijn de vissen waar we weer en wind voor trotseren
Dit zijn de vissen waar we weer en wind voor trotseren

De vis bedenkt zich geen moment. Zodra het water wordt gevoeld schiet ze uit mijn handen.

Nog een keer

Het laatste stukje leverde veel actie op, dus Jouke draait de boot om over het zelfde stuk terug te varen. Daar waar de stroming het hardst is zien we Joukes hengel dubbelslaan. Jouke meldt direct dat het weer een juweel is. En dat blijkt. Op de cm nauwkeurig even groot als de juist hiervoor gevangen baars. Toch wel apart. Heel lang gebeurt er niets en dan volgen er een paar van die prachtige vissen.

De baarzen zijn even helemaal los.
De baarzen zijn even helemaal los

De boot vaart weer en de pluggen worden weer te water gelaten. Weer slaat Joukes hengel dubbel en weer mag een dikke baars op de foto.

De laatste grote baars, maar wat kwamen ze snel achter elkaar
De laatste grote baars, maar wat kwamen ze snel achter elkaar

In totaal weten we in zeer korte tijd 5 van die mooie rivierbakstenen te vangen. Daarna zijn we van de stek en valt het volledig stil.

De afsluiter – tóch 5 soorten vis

Het begint steeds harder te regenen en de wind doet er ook al een schepje bovenop. Zowaar komen we een paar medevissers tegen. We zijn niet de enige vissers die de omstandigheden trotseren. Aanbeten krijgen we niet meer, of het moeten de kaken van de rivierkeien zijn die ons kunstaas te grazen nemen. De luwte wordt weer opgezocht, maar dat kantje levert volgens Jouke eigenlijk zelden wat op.

Toch weten we hier nog een paar visjes te strikken, waaronder een snoekje van hooguit 50 cm. Meewarig en verontrust schudden we ons hoofd. Zoveel roekeloosheid van het visje om zich hier midden op de rivier te wagen. De gemiddelde baars zou zomaar aan een romance kunnen beginnen als Lady en de Vagebond. Ze zuigen dit soort snoekjes als spaghetti naar binnen hier. En dan hebben we het niet eens over de dikke snoeken hier.

Maar het is wel de 3de soort van de dag en mijn 5de van het weekend! Ik moet al weer aan die Willem denken. Ik durf niets meer tegen hem te zeggen, want wat vertelde ik laatst nadat hij me had verteld dat op de IJssel elke sessie wel een klein snoekje wordt gevangen? Bij ons op de rivier zijn de snoeken minimaal 75cm. Jaja.

De volgende sessie met Willem ga ik heeeeeel stil zijn. We draaien om en varen terug naar de haven. Maar wat een topdag! Voel me een verwend nest en zeker ook als ik het weekend bezie. Met roofblei, winde, snoekbaars, baars en snoek het ik 5 soorten vis in de pocket.

Verwend nest; 5 soorten vis
Beoordeel dit sportvisverhaal

Comments

reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *