Zo niet mij; maar wel veel mooie roofblei

Gesloten tijd, het vliegt me aan

De spanning giert door de keel terwijl er niets aan de hand is. Ik ben kribbig en zit eigenlijk zonder enige reden anderen te pesten. Ik ben ze emotioneel in een deuk aan het meppen. Telkens als ik het weer heb gedaan dan heb ik spijt. Maar zodra de volgende golf met oncontroleerbare gedachtes door mijn hersenpan heeft geraasd ben ik de spijt al weer vergeten. De gesloten tijd doet rare dingen met een roofblei visser. Dit is zo niet mij.

AAAAHHHHHHHHHHH! Ik sta emotioneel onder druk! En dan zit ik ook nog eens naar rapmuziek te luisteren. Natuurlijk, de teksten zijn vaak sterk. Maar mijn meest favoriete muziek is het niet. Hoewel ik het vaker draai dan dat ik wil toegeven. Ondertussen vormen de meiden een front. Ze nemen wraak… De twee nemen me in de mangel en voorlopig laat ik de meiden maar met rust. Tijdens de gesloten kunstaasperiode doen mensen gekke dingen. Zeker indien het een visser betreft zoals ik die wat dwarsverbindingen in zijn hersenen heeft die er eigenlijk niet horen. Weg met de gesloten tijd! Ik wil Roofvissen! In een poging om mijn geest te verzetten begin ik wat foto’s te bekijken.

"Een

Denken aan vissen

Eigenlijk moet ik voorlopig maar niet meer aan vissen denken. Met alles dat ik doe wordt het gevoel erger. Of Jouke nu belt om achter de zeelt aan te gaan. Of ik foto’s van deze zomer terugkijk. (What the… Al die mooie bakken die ik aan de lijn heb gehad. Die ik naar de kant heb mogen leiden. De geweldige grijns van vismaat Jouke. De euforie was telkens groot bij de vangsten, maar nu voelt het leiden van die vissen meer als lijden door die vissen.

Elke nacht schrik ik wel wakker. Ik droom dan dat ik aan het roofbleivissen ben. En op het moment van de aanbeet, van de beuk op de hengel, voel ik een elektrische schok door mijn barst vliegen en word ik wakker. AAAAHHHHHHHHHHH Dit is zo mij!

Mad. Compleet gek.

Mad. Compleet gek.

Mijmeren bij visfoto’s

Ik loop mijn vangsten maar weer eens na en probeer een keuze te maken. Ik zoek de 3 grote vissen. Zomaar. Ik moet wat. Ik zoek niet zo zeer vissen qua formaat. Meer qua beleving. Weer loop ik door de stoet van foto’s heen. Maar het zijn er te veel. Even voel ik me erg prettig. Wat ben ik verwend geweest. Prachtige bakken heb ik gevangen. Ik kom de zalm van Jouke tegen. Fijne momenten heb ik gedeeld met vismaten. Jah. Ik kan niet kiezen. Geen grote 3. De G3… Over muziek gesproken. Ja, dat is mijn muziek. De G3. Ik vraag me af in hoeverre jullie die gasten kennen. De G3 staat hier niet voor vissen. Het betreft hier 3 gitaargiganten. Ik zou niet zonder de muziek kunnen en zeker niet zonder de G3.

Ik schaam me. Onder alle soorten omstandigheden heb ik gevangen. In dit geval had ik een heftige kater.

Ik schaam me. Onder alle soorten omstandigheden heb ik gevangen. In dit geval had ik een heftige kater.

Muzien en vissen

Muziek is misschien wel belangrijker voor me dan vissen. Ja zelfs belangrijker dan roofbleivissen. Het is allemaal hypothetisch geleuter, maar zou ik moeten kiezen tussen geen muziek of geen vissen dan zou ik kiezen voor de muziek. Zonder twijfel en zonder terughoudendheid.

Ondanks dat zou het een moeilijke keuze zijn. Het zou zijn als kiezen tussen doof zijn of blind. Zo moeilijk. Ben je doof dan kan je geen muziek meer luisteren. Ben je blind dan kan je niet vissen. Gelukkig valt er in real life niets te kiezen. Je wordt doof of blind. Of je wordt het allebei. Of je wordt het niet. Ik heb er ruimschoots over nagedacht en niet zonder reden. In mijn nabije omgeving spelen dit soort zaken. Eén ding is wel zeker als ik op die gevallen afga. De twee personen die doof aan het worden zijn hebben meer last van isolement dan de persoon die het licht in zijn ogen aan het verliezen is. Maar wat zijn 3 waarnemingen?

In het zonnetje.

In het zonnetje

Vissen en natuur en muziek

Vissen betekent voor mij vooral adrenaline in een mooie omgeving. Opwinding en passie. Indien ik weer eens een mooie dag aan het water heb beleefd, dan kan ik er weer tegen. Het is een medicijn. Een soort metadon tegen de onrust. Muziek daar en tegen betekent passie, stemmingsversterker. Er is altijd wat dat past. En het vraagt altijd naar meer… Meer, meer en nog eens meer… Het is als een drug. Moet ik meer zeggen? Het moge duidelijk zijn. Ik zou kiezen voor blind zijn. Voor muziek.

Roofblei in de schemer

Roofblei in de schemer

Muziek heeft wat mij betreft heel veel symboliek in zich. Zo heb ik een nummer dat voor mij symbool staat voor snoeken. En ik heb ook zo’n nummer voor roofbleien. Indien ik die nummers beluister dan herbeleef ik mooie momenten tijdens het snoeken of roofbleien. Dus in wezen hoef ik het vissen niet eens te missen. De muziek vergoedt alles.

"In

G3 muziek en roofblei

Roofbleien is opwindend. Het is ruig. Het is wild. De omgeving is het vaak ook. Het zal de mensen die iets hebben met muziek niet verbazen dat het nummer dat bij mij symbool staat voor roofbleien een nummer is met veel gitaarsolo’s. En niet te zuinig ook. Juist. Het betreft een nummer van de G3.

Onder het gegier van de gitaren dat aan gillende slip doet denken staat een adrenaline pompende beat. En hoe toepasselijk is de titel: Rockin’ in the Free World. En in deze uitvoering is niet één gitaarvirtuoos aan de gang. Het zijn er drie. Het gaat hier om de G3 uitvoering van Joe Satriani, Steve Vai en Yngwie Malmsteen. Drie gitaargoden. Ik moet de mensen die straks de link aanklikken en niet van stevige rock houden wel waarschuwen. Het is behoorlijk ruige muziek. Maar dat is roofbleien ook. De mensen die van gitaarmuziek houden moeten maar eens naar het vingerwerk kijken van de heren.

"Roofblei

Yngwie komt uit de metal wereld en dat is te horen ook. Ruw, ruig en vooral snel. Dit alles wordt nog onderstreept door zijn uiterlijk. Yngwie is de man die houdt van harken op het podium. En hoe toepasselijk. Harken doe je ook vaak tijdens het roofbleien.

Steve Vai is technisch bedreven en vooral snel. Waarschijnlijk vind ik hem de beste gitarist die ik ken. Samen met Joe Satriani dan. Maar natuurlijk is dit een kwestie van smaak en tegenwoordig zijn er zo veel gitaristen die het echt kunnen dat ik dit mogelijk zou zeggen bij meer gitaristen.

Joe Satriani is de man achter de G3 tour. En natuurlijk is hij even technisch bedreven als Steve. En hij is vooral snel. Ik weet eigenlijk niet welke van de twee gitaristen ik beter vind, maar wat doet het er toe.

Roofblei op muziek

Opmerking: Je zou wat mij betreft al lezend naar de muziek moeten luisteren. Hopelijk komen dan mijn gevoelens met betrekking tot roofbleivissen naar voren.

Het nummer geeft exact mijn gevoelens weer ten aanzien van roofbleien: De eerste noten worden geslagen op de gitaren. Eigenlijk spelen ze nog niet.

We komen aanrijden en zien voor het eerst de stekken in de verte liggen. De eerste mini motjes fladderen door mijn buik. We stappen uit.

Het nummer wordt daadwerkelijk ingezet en de gitaren beginnen een langgerekt geluid af te geven.

We pakken onze spullen. Omkijkend zien we de sterntjes boven de rivier fladderen. Het motje in mijn buik begint toch wat meer leven te maken. Dit zou wel weer eens zo’n dag kunnen worden.

Yngwie deelt zijn eerste riedel uit. Hij kan het niet laten.

Het motje in mijn maag heeft gezelschap gekregen van veel soortgenoten. We beginnen te lopen naar de eerste stek.

Roofblei heeft geen moeite met groot aas. 12 cm kunststof... Helemaal weg

Roofblei heeft geen moeite met groot aas. 12 cm kunststof… Helemaal weg

The beat goes on

De drummer en de bassist beginnen hun ritme te slaan. Meeslepend… De song is zijn intro voorbij. Ondertussen worden door de heren gitaristen wat loopjes uitgedeeld.

De geur van gras, bloemen en water wordt met elke stap sterker. De motjes in mijn maag raken verstrengeld in een liefdesballet en groeien aan tot grote motten. We versnellen onze pas en de laatste meters worden welhaast rennend afgelegd. Daar! Daar moet het gaan gebeuren!

Het eerste couplet en het refrein wordt door Joe gezongen. Ik geef toe dat zingen niet zijn kracht is. Dan Yngwie weer met zijn riedel. En het tweede couplet met refrein volgt.

We doen onze eerste worp. De motten bedaren even door de afleiding van de concentratie.

Feest in de herfst. De bakken zijn dan dik.

Feest in de herfst. De roofbleibakken zijn dan dik

De gitaren branden los. Nog niet vol, maar de belofte is groot. En natuurlijk is het de ruige Yngwie die het voortouw neemt. De eerste rook komt uit zijn gitaar.

De eerste bloedverziekende aanbeet laat de parende motten in mijn maag exploderen tot een groot orgastisch genot!

Steve neemt het over en daarna Joe.

De roofblei gaat helemaal los, net als de heren gitaristen.

Dan valt het even stil en Joe begint weer te zingen: Keep on Rockin’ in the free world…

De slip giert af en toe bij ons en dat doen de motten ook. Die ontbranden de maagzenuwen.

Na een rustige periode brandt het gitaargeweld pas echt los. Wat een vingervlugheid!

De roofblei gaat helemaal los na een korte periode van kalmte. De adrenaline spoelt door mijn lijf.

In het vroege voorjaar rammen de vissen op het kunstaas alsof het net winter is geweest

In het vroege voorjaar rammen de vissen op het kunstaas alsof het net winter is geweest

Yngwie zet weer in en wordt overgenomen door Steve en Joe. Zij spelen samen de zelfde solo. Even briljant, even snel.

Een dubbele vangst! Het kan niet op allemaal! Geweldig!

Een dubbele vangst! Het kan niet op allemaal! Geweldig!

Een dubbele vangst! Het kan niet op als de roofblei los is. Geweldig!

De muziek gaat maar door met de opzwepende beat op de achtergrond.

Het is tijd om te stoppen, maar we willen eigenlijk niet. Teruglopend proberen we te kalmeren.

De afsluitende solo’s worden ingezet. Je weet hoe dat gaat bij gitaristen. Ze harken er flink op los.

Op de terugweg zien we nog roofblei jagen. We kunnen het niet laten. Het kunstaas zoeft, de roofblei beukt, wij harken, de slip giert.

Einde nummer, maar het gejank van de muziek gaat door in mijn hoofd. Geweldig nummer!

We stappen in en rijden terug. Nagenietend, wat drinkend. Nog steeds pompt de adrenaline. Geweldige avond!

Eén met de natuur

Eén met de natuur

The end

Ja, dat is roofbleien! Het is Rockin’ in the free world. Dat is het! Wat ben ik blij dat ik niet hoef te kiezen! AAAAHHHHHA HA HA HA! Geweldig! Niks depressieve gesloten tijd! Nog maar een paar weken en ik kan weer! Ondertussen vermaak ik me onder andere met muziek. Genoeg te doen. Genoeg hobby’s.

De dames zien dat ik bedaard ben. Ze geven me genade. Dit is zo mij!

Ruige vechtjas uit de diepte

Ruige vechtjas uit de diepte

Comments

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *