Tincakoorts; wakker liggen van zeelt

Bevliegingen

Misschien is het herkenbaar: mijn visserij staat al tijden in het teken van tijdelijke bevliegingen. Ik word dan ‘gegrepen’ door een koorts om het mysterie te ontrafelen. Een soort tijdelijke obsessie voor een vissoort, vismethode of zelfs visstek maakt zich dan van mij meester. Nu eerst over de zeelt…

Het onderwerp van aandacht in deze periode verdringt vele andere bezigheden en andere visserijen. Zelfs in andere opzichten wordt hobby dan een tijdelijke obsessie. Vrije dagen gaan eraan op en ook familiebezoek, romantische avonden, sporten en zelfs gezinsleven komen in zo’n periode vaak op de tweede plaats in mijn hoofd. Over dat laatste kan een vreemd soort schuldgevoel optreden. Mijn gezin vaart er wel bij als ik terugkom van het vissen.

Jezelf opladen door volstrekt te focussen op iets anders werkt bij mij heilzaam voor mijn geest. De innerlijke batterij moet immers ook opgeladen en onderhouden worden. Net als voor vele andere vissers is het heerlijk om lekker in de natuur te vertoeven en je even helemaal over te geven aan de ‘vangdrang’.

Zeelt en de oude baas

Na mijn kinderjaren kon ik lange tijd geen zeelt vangen. Weteringen en vijvers werden bevist: voorvoeren, ’s ochtends in alle vroegte de bellenplakkaten gadeslaan en vervolgens met trillende vingers de hengel optuigen. Met mais of een dauwpier… maar ik ving vervolgens vooral erg veel brasem. Een enkele zeelt ving ik wel, maar van gericht of selectief vissen was lange tijd geen sprake. Ik kon ervan wakker liggen!

Totdat ik tijdens een ochtendsessie bezoek kreeg van een oude baas. De man was waarschijnlijk achter in de 70 maar wist waar hij over sprak. Hij vertelde me dat het brasemslijm snot was, maar dat het slijm van de zeelt lekker rook en zelfs een geneeskrachtige werking bezat. Hoe hij dit wist?  Uit eigen ervaring! zijn wondjes van haken en snoektanden – kieuwbogen genazen beduidend sneller nadat hij zeelt had gevangen. Zelf heb ik dat nooit uitgeprobeerd. Zou de bijnaam ‘doktersvis’ dan toch een kern van waarheid bevatten? Iemand anders hier ervaring mee?

Oude Baas met Zeelt
Oude Baas met Zeelt

Enfin, na verloop van tijd werd hij losser en sprak hij zelfs van monsterzeelten over de 50 centimeter lang. Mijn oren waren gespitst. Maar over het water waar de baas deze vissen ving, hield hij aanvankelijk zijn kaken stijf op elkaar. Het duurde meerdere sessies en bezoekjes aan de waterkant voordat ik het hem durfde te vragen… gelukkig had de man door dat ik een sportvisser was en zuinig met zijn stekkennis zou omgaan.

Mijn mond viel open toen ik hoorde waar hij de vissen ving. Een onooglijk kleine ´stink´ vijver in een dorpskern.  In de zomer volkomen overwoekerd met plantengroei en kroos, in de winter een lokale schaatsbaan. Ik was er wel eens langsgefietst, maar er vissen was nog niet eens bij mij opgekomen…. zou het een grap zijn?

Geen grap, zeelten volop

Diezelfde avond nog toog ik met een hark en stuk touw naar het prutplasje. Die hark aan het touw was hard nodig om een redelijk kale plek te maken en de bodem even flink om te woelen. Diep was het er niet, hooguit een meter. Dat gold waarschijnlijk voor het hele vijvertje. Nadat ik een paar kilo waterplanten had verplaatst en een schoon plekje van ongeveer een vierkante meter had gemaakt, gooide ik er de inhoud van een blikje mais overheen. Zo, en nu naar huis. Die avond kon ik maar moeilijk de slaap vatten. Zouden ze er nog zwemmen die monsterzeelten?

De volgende ochtend was ik voor dag en dauw bij het vijvertje. Nog te vroeg voor de eerste hondenuitlaters liet ik mijn pennetje zakken. Er was al activiteit te zien op mijn schoongeveegde stek: met regelmaat verschenen subtiel kleine belletjes aan het oppervlak. Op een bepaald moment was het niet meer zo subtiel en leek het alsof de vissen met een bellenblaas aan het spelen waren. Het schuim stond letterlijk op het water boven mijn voerplekje. Snel 2 korrels mais op de haak en vissen maar…

Binnen 5 minuten kreeg ik een prachtige opsteker… geduld nu … en ondertussen kneep ik mijn knokkels wit op het kurk van mijn matchhengel… de dobber zeilde langzaam schuin naar onderen en met een zwiepje zette ik de haak. HANGEN!

Onder water ontplofte er een vis uit de school en schoot meteen door de waterplanten. Gelukkig had ik mijn materiaal hierop aangepast. En na een korte, maar heftige dril ving ik een glimp op van de vis: YES een Tinca Tinca!! Snel het landingsnet eronder en een fotootje.

Yes een Zeelt gericht gevangen
Yes een Zeelt gericht gevangen

Nee het was geen monster, maar ik genoot volop. Met grote dankbaarheid denk ik terug aan de oude baas die het me mogelijk gemaakt heeft om gericht op zeelt te vissen.

Noot achteraf: de pret was van korte duur, de zomer erna ving ik veel zeelten met grote ronde zwarte vlekken op het lijf. De zomer daarna ving ik niets meer…..

Zeelt mysterie
Zeelt mysterie
Tincakoorts; wakker liggen van zeelt
Beoordeel dit sportvisverhaal

Comments

reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *